Gathering Evidence

சாட்சியங்களை சேகரித்தல்

සාක්ෂි ගොනු කිරීම

A Still Unfinished War (2015)

இன்னும் முடிவடையாத ஒரு போர் (2015)

තවමත් නිම නොවූ යුද්ධයක් (2015)

This report paints a disturbing picture of a multifaceted assault of terror still wreaked in 2015 on Tamil families by the security forces in the former conflict areas of Sri Lanka. The findings are based on the testimony of survivors of illegal state-organised abduction in “white vans” by the security forces. The most recent incident occurred in July 2015. The victims of these abductions experienced repeated sexual torture and/or torture and then fled the country. As a result they are victims who are not widely known about inside Sri Lanka even by human rights activists there who courageously assist victims of arbitrary detention and torture.

The structures of cruelty used for this ethnic persecution, political repression, extortion and revenge have not been dismantled six years after the war ended. There continues to be a thriving torture industry amounting to state run organised crime by sections of the security forces in Sri Lanka, seemingly unaffected by the change of politicians at the helm. Its continuation does not necessarily mean the security forces are out of the control of the politicians, rather that the politicians have simply not tried to curb them.

இந்த அறிக்கையானது இலங்கையில் முன்னர் யுத்தம் நடைபெற்ற பிரதேசங்களில் பாதுகாப்பு படைகள் தமிழ்க் குடும்பங்கள் மீது இன்னமும் 2015 இல் பழிதீர்க்கும் வகையில் மேற்கொள்ளும் பன்முகப்படுத்தப்பட்ட பயங்கர தாக்குதல் பற்றிய கவலைதரும் விடயங்களை  தெளிவாக காட்டுகிறது. இந்த அறிக்கையின் முடிவுகள் சட்டவிரோதமான முறையில் அரசினால் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டு பாதுகாப்பு படையினரால் மேற்கொள்ளப்பட்ட வெள்ளை வான் கடத்தலில் இருந்து உயிர் தப்பியவர்களின் வாக்குமூலங்களை அடிப்டையாக கொண்டுள்ளது. மிகவும் அண்மைய சம்பவம் யூலை 2015 இல் இடம்பெற்றுள்ளது. இந்தக் கடத்தல்களில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் திரும்ப திரும்ப பாலியல் ரீதியான சித்திரவதையும் அல்லது சித்திரவதையும் அல்லது இரண்டினையும் அனுபவித்துள்ளார்கள். இதன்விளைவாக இவர்களைப் பற்றி இலங்கைக்குள் பெரிதாக தெரியாது அதாவது  தன்னிச்சையாக தடுத்து வைக்கப்பட்டு சித்திரவதை செய்யப்பட்டவர்களுக்கு துணிவுடன் உதவி செய்யும் மனித உரிமைகள் செயற்பாட்டாளர்களுக்கு கூட பெரிதாக தெரியாது.


போர் முடிவடைந்து ஆறு வருடங்கள் கடந்த பின்னரும் இன ரீதியான தொந்தரவுகள்,அரசியல் அடக்குமுறை,மிரட்டிப் பணம் பறித்தல், பழிவாங்கள் போனடறவற்க்காக பயன்படுத்தப்பட்ட கொடிய கட்டமைப்புகள் இல்லாமற் போகவில்லை. இலங்கையின் பாதுகாப்பு படைகளின் பிரிவுகளால் மேற்கொள்ளப்படும் அரசாங்கத்தின் திட்டமிட்ட குற்றச் செயல்களுக்கு சமனான பலமாக வளர்ந்து வரும் சித்திரவதை நடவடிக்கைகள் அரசியல் உயர்மட்டத்தில் உள்ளவர்கள் மாறினாலும் எந்தவித மாற்றமும் இன்றி தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. இவ்வாறு தொடர்வது பாதுகாப்பு படையினர் அரசியல்வாதிகளின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இல்லை என்று கருதுவதைவிட அரசியல்வாதிகள் பாதுகாப்பு படைகளைக் கட்டுப்படுத்த நடவடிக்கைகள் எதுவும் மேற்கொள்ளவில்லை. 

මේ වාර්තාවෙන් චිත්‍රණය කෙරෙන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ කලින් යුද ගැටුම් පැවති ප්‍රදේශ වල දෙමළ පවුල් මත්තේ 2015 දීත් ආරක්ෂක අංශ විසින් මුදා හරින ලද බහුවිධ ත්‍රස්ත ප්‍රහාරයේ කම්පාකරවන සුළු රූපයයි. රාජ්‍යයේ නීති විරෝධී සංවිධායකත්වයෙන් ආරක්ෂක හමුදා විසින් සුදු වෑන් යොදාගෙන කරන ලද  පැහැරගැනීම් වලට ගොදුරු වී දිවි ගලවා ගත්තවුන් දුන් සාක්ෂි මේ සොයාගැනීම් වලට පදනම් වී ඇත. මින් මෑතම සිද්ධිය සිදුවුනේ 2015 ජූලියේය. මේ පැහැරගැනීම් වලට ගොදුරු වූවන් කීප වාරයක් ලිංගික හිංසනයටත් සහ/ හෝ හිංසනයටත් මුහුණ පා රටින් පලා ගියවුන්ය. එසේ හෙයින්, හිතුමතේ රඳවා තබා ගැනීමෙන් හා වධ හිංසනයෙන් පීඩා විඳියවුන්ට මහත් ධෛර්ය සම්පන්න ලෙසින් උදව් උපකාර කරමින් රට තුල ජීවත් වන මානව හිමිකම් ක්‍රියාධරයන් පවා මේ පීඩිතයන් පිළිබඳව දන්නේ අල්ප වශයෙනි. 

වාර්ගික දඩයම, දේශපාලන මර්දනය, කප්පම් ගැනීම සහ පළි ගැනීම සඳහා යොදා ගනු ලබන කෘරත්වයේ ව්‍යුහයන් යුද්ධයෙන් අවුරුදු හයක් ගතවීත් ගලවා දමා නැත. ඉහල දේශපාලන නායකත්වයේ වෙනසක් සිදුවුවත්, එයින් කිසිදු බලපෑමක් සිදුවී නැති බවක් දිස්වන, රාජ්‍යය විසින් නඩත්තු කෙරෙන බවට විශ්වාස කළ හැකි සරුසාර වධබන්ධන කර්මාන්තයක් ශ්‍රී ලංකාවේ ආරක්ෂක බලකායේ ඇතැම් කොටස් විසින් දිගටම පවත්වාගෙන යනු ලැබේ. එහි අඛණ්ඩ පැවතීමෙන් අදහස් වන්නේ ආරක්ෂක හමුදා දේශපාලකයන්ගේ පාලනයට යටත් නැති බවම නොවේ. දේශපාලකයන් එය මැඩලීමට උත්සාහ කොට නැති බව පමණි.